De stilte tussen twee tonen

Er is een moment, vlak voordat de eerste toon klinkt, waarin alles al gezegd is. De gitaar ligt in mijn handen, de kamer houdt haar adem in, en ik hoef nog niets te bewijzen.

Nisargadatta Maharaj zei: 'Ik ben dat.' Twee woorden, geen melodie nodig. Toch blijf ik spelen — niet om de stilte te vullen, maar om haar hoorbaar te maken.

Elk lied op deze plek is zo begonnen: niet met een akkoord, maar met aandacht. De tonen zijn slechts de rimpels; de stilte is het water.

Als je luistert, luister dan vooral naar wat er tussen de tonen gebeurt. Daar woon ik. Daar woon jij ook.